Over de afwezigheid van Depeche Mode - meer in het bijzonder de manier waarop de organisatie meende de vervanging te moeten regelen en presenteren - is genoeg gezegd en geschreven. Ondanks de treurnis om alwéér een puberaal radiopop bandje erbij op het programma, had ik toch veel zin om te gaan. Goed gezelschap, slaapplekken op 10 minuten lopen, het lekkerste bier en de altijd gezellige Limburgse sfeer zorgen daar wel voor. Het programma moet wel erg slecht zijn willen we niet gaan, zoals in 2008. 2009 is een ander verhaal, want de überhoofdact alleen al maakt het festival voor een groot deel geslaagd, en in ieder geval erg bijzonder. Tel daarbij Placebo, Madness, Franz Ferdinand, the Rifles, Rowwen Hèze, De Staat, Gaslight Anthem, the Killers en Pinkpop is - weliswaar met de hakken over de sloot - programmatechnisch geslaagd.
Daar staat helaas, het is al jaren zo, heel veel middelmatige, veilige, nietszeggende en oersaaie typische 3FM-pop en Haagse confectierock tegenover. Veel pap dus, met een paar erg mooie krenten. Weinig krenten weliswaar, maar wel ingrediënten die bijzonder lekker smaakten. Springsteen was groots, helaas met wegwaaiend geluid, doodzonde!! Verrassende set, veel oud werk maar voor mij persoonlijk te weinig nieuw materiaal.
Nee, dan Placebo. Het nieuwe album is nog niet eens uit en Brian Molko waagt zich aan een set die voor bijna de helft nieuw en daarmee grotendeels onbekend plaatwerk is. Gedurfd, maar het werkte wonderwel. Het was weer ouderwets genieten, iets dat ik een paar jaar al niet meer had ervaren. Na Meds vond ik Brian en co gezapig en volgevreten klinken en ogen. Anno 2009 is de voorheen kenmerkende agressie en felheid terug. Met dank aan een waanzinnig drumbeest (nieuweling Steven Forrest, gaat dat zien!) maar ook aan het lekker felle gitaarspel van Molko.
Franz Ferdinand dan! Goed als altijd, of beter zelfs. Met drie sterke platen op zak heeft de band een jaloersmakend repertoire dat ze fantastisch op de planken brengt. Alex en co hebben altijd zin en spelen nooit op routine. Ik was weer even vergeten wat voor fantastische liveband dit is. En daar waar veel genregenoten na één album en tournee vaak al door de mand vallen valt op hoe ijzersterk, op alle fronten, het arty viertal uit Glasgow opereert en daarmee beklijft.
Madness, fantastisch om die band eindelijk eens gezien te hebben. The Rifles..still going strong. Album twee rockt meer dan het debuut, wat ook live goed is te merken. Ik kan er niets aan doen maar heb eenmaal een zwak voor deze heerlijke pretentieloze band, ook live. Dit in tegenstelling tot de galmende copycats die na hen op de tentstage stonden.
Over pretentie gesproken: the Killers kunnen er ook wat van. Maar ook na een derde concert blijf ik de boys from Vegas een erg zwakke liveact vinden. Op plaat hebben ze het in zich om te knallen, live blijft daar veel te weinig van over en daar is niet alleen het gebrek aan charisma debet aan, ook een te beperkt muzikaal vakmanschap. Wat ook niet in hun voordeel werkte was het allerbedroevendste geluid. Het windje zorgde ervoor dat de toch al beperkte Landgraafse decibellen al na pak-em-beet 50 meter werden weggeblazen. Waarbij opgemerkt dat het zon- en maandag stukken beter was gesteld met het geluid, zeker op het noordpodium.
De Staat, daar is al veel lovends over geschreven. En ik kan niet anders dan al die hosanna dik te onderschrijven. Eindelijk weer eens een originele rockband uit Nederland, met onbetwiste internationale allure. Nederland muziekland is mainstream bij uitstek. En als hier al eens wat alternatieverigs bovenuit steekt heeft het altijd die onvermijdelijke hiphop-elementen. De Staat is geweldig, Nederlands (Nijmeegs!) én doet niet aan hip, hop, en rap. Een verademing.
Verder: leuk om Rowwen Hèze weer eens te zien (maar hoorden gezien de drukte duidelijk op het hoofdpodium thuis), was het aangenaam vertoeven bij een volwasser wordende the Kooks en was the Gaslight Anthem een interessante openingsact.
Drie dagen mooi weer maakte de boel af. Al met al een gezellige editie, met een paar hele sterke optredens, weinig in de categorie 'leuk gezien te hebben' en veel te veel artiesten die op de Sky Radio-stage hadden moeten staan. Daarmee is aangetoond dat de jongens en meisjes van feelgood zender 3FM een grotere invloed hebben op de programmering dan good old ome Jan. Wellicht een idee om naast een Pinkpop Classic editie een speciale dag in te ruimen voor de duffe Milows en Amy McDonaldsen van deze wereld om de gewone Pinkpop te zuiveren van deze saaie softe kwlgeesten.
Laatste reacties